جاذبه های گردشگری تاریخی گیلان : لشت نشا

لشت نشا

لشت نشا

لَشتِ نِشا یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. این شهر از توابع رشت بوده و در ۲۵ کیلومتری رشت قرار دارد و  یکی از شهرهای توریستی استان گیلان با جاذبه های گردشگری تاریخی، طبیعی، و تفریحی در شمال ایران است. لشت نشا در شمال شرقی شهرستان رشت واقع شده است و از شمال به دریا، از جنوب به بخش کوچصفهان، از شرق به شهرستان آستانه اشرفیه و از غرب به بخش خشکبیجار وصل می شود . لشت به معنی زمین گل(خاک) حاصل خیز و نشا به معنی کشت برنج می باشد.

این شهر با جمعیت ۱۰٬۶۲۲ نفر (برآورد ۱۳۹۰خ) در بخش لشت نشا شهرستان رشت قرار دارد. مساحت بخش لشت نشا ۱۶۲ کیلومتر مربع و مساحت مرکز شهر لشت نشا ۵/۲۳ کیلومترمربع است. بخش لشت نشا یکی از بخشهای حاصلخیز شهرستان رشت می‌باشد که ارتفاع آن از دریا ۱۸ متر است.

سرزمین لشت نشا از مناطق قدیمی گیلان است که سابقهٔ تاریخی آن را بنا به آثار باستانی خرابه‌های موجود در آن به قبل از اسلام می‌رسانند. لشت نشا از نظر موقعیت جغرافیایی در منطقه بیه پس، یعنی در غرب گیلان (غرب سفیدرود) قرار دارد، جزء اولین مناطقی بود که مذهب شیعه زیدی را پذیرفت و به همین علت بیش از دیگر مناطق صحنهٔ درگیری‌ها و پیکارهای خونبار و خونین بود.

در دورهٔ صفویان به دلیل مالیات‌های سنگین و فشارها و ستم گری‌ها، قیام‌های روستایی و مبارزات دهقانی در آن اوج گرفت، قیام روستایی امیر دو باج به سال ۹۷۸ ه’ ق و قیام روستایی به رهبری بوسعید میرچپک به سال ۱۰۰۲ ه’ ق، جنبش روستایی کارکیا علی حمزه در سال ۱۰۰۴ ه’ ق و قیام دهقانی به رهبری کالنجار سلطان معروف به عادلشاه و غریب شاه در زمان شاه صفی به سال ۱۰۳۸ ه’ ق نمونه‌های آن است. در سال ۱۰۲۱ ه’. ق به فرمان شاه عباس دو قبیلهٔ اژدرو چپک به سیلاخور کوچ داده شدند و اراضی لشت نشا جزیی از املاک سلطنتی قرار گرفت. این رویه تا عصر قاجار ادامه یافت.

اراضی لشت نشا به دستور فتحعلی شاه به عنوان تیول به یکی از خواجگان حرم شاهی به نام خسروخان داده شد. خسروخان بیشتر آبادی‌های لشت نشا را به قیمت نازل خریداری کرد. نایب الحکومهٔ لشت نشا حاجی کاظم خان شیروانی، که یک ارمنی تازه به اسلام گرویده بود، برای شکایت به پایتخت رفت، اما هنگام برگشت از تهران به قتل رسید. در سال ۱۲۳۴ ه’ ق علیه خسروخان شورشی به وجود آمد که به دستور شاه به تهران احضار و اموال او مصادره و اراضی لشت نشا خالصه اعلام گردید. مظفرالدین شاه املاک لشت نشا را برای تأمین مخارج مسافرت به اروپا به صدر اعظم خود میرزا علی خان امین الدوله فروخت و بعد از مدتی میرزا علی خان امین الدوله در هنگام خاستگاری از خانوم فخر الدوله دختر مظفر الدین شاه برای پسرش محسن خان امین الدوله این ملک را به عنوان مهریه به صورت تیول به عروس خود بخشید. امین الدوله در لشت نشا دست به اقدامات عمرانی زیادی زد؛ اما در سال ۱۳۲۲ ه’ ق وفات یافت و در تکیهٔ بقعهٔ آقا سید محمدرضا به خاک سپرده شد، خاندان امین الدوله حدود صد سال اراضی لشت نشا را در دست داشتند و با قدرت تمام بر مردم حکومت کردند.

 

عمارت بلوک باشی:

عمارت بلوک باشی:

 عمارت بلوک باشی:

این بنای زیبا و تاریخی در دوران قاجار در دو طبقه از جوب و در قسمتهایی از آجرهای قاجاریه در لشت نشا ساخته شده است. معماری درونی عمارت نیمی چوبی و نیمی آجری گچ کاری ساده می باشد، این عمارت در کنار رود زیبای توشا جوب فضایی دلنشین و بسیار زیبا دارد و دارای یک تالار نسبتاً بزرگ است. این خانه تاریخی که در سادات محله کنار خانه تاریخی لشت نشایی ها قرار دارد، در دهه ۶۰ توسط خانم میربلوک بازسازی شد. در گذشته بزرگانی در این عمارت برای مردم سخنرانی می کردند و یکی از خانه های قدیمی لشت نشاست که مورد بازدید علاقه مندان قرار می گیرد.

 

 

 

بقعه امامزاده سید محمدرضا بن موسی کاظم (ع)

بقعه امامزاده سید محمدرضا بن موسی کاظم (ع)

بقعه امامزاده سید محمدرضا بن موسی کاظم (ع)

آستان امامزاده سیدمحمدرضا (علیه السلام) در بخش لشت نشا شهرستان رشت، شهر لشت نشا، مجاور بازار واقع شده است. این بقعه حدود 3500 مترمربع زمین عرصه دارد و اطراف آن قبرستان است. مزار شهدای این شهر نیز در جوار این بقعه است.
بناي بقعه آقا سيد محمد رضا قديمي است، ولي تاريخي كه قدمت آن را نشان دهد، در خود بنا ديده نشد. رابينو مي نويسد بناي اين محل متبرك در سال 1055 هجري قمري يعني در دوران سلطنت شاه عباس دوم تمام شده است. ماده تاريخ بناي در ورودي، اين تاريخ را نشان مي دهد از قرار اظهار اهالي اين سردر خراب شده است و سردر جديدي به جاي آن بنا كرده اند. از ماده تاريخ اثري نبود.

 

متولي بقعه دو بيت شعر بالاي سردر را كه مصراع آخر آن ماده تاريخ است چنين بخاطر داشت:

” دروازه ساقي كه نمايان و جلي ست

آبادي آن ز سرنوشت ازلي ست

تاريخ بنايش زخرد جستم گفت

اي طاق جلي ز يمن عباسقلي ست ”

مصراع ماده تاريخ با سال 1055 هجري قمري كه رابينو بدان اشاره كرده برابر است. كلمه ساقي در مصراع اول، اشاره به ساقي مزار است كه نام قديمي محل بقعه سيد محمد رضا بوده است. عبدالفتاح از( صحراي ساقي مزار لشت نشا) نام مي برد رابينو مي نويسد اين محل به نام ساقي مزار شهرت داشته و سيد ظهيرالدين نيز اين نام را در تاريخ گيلان و ديلمستان آورده است. اما نگارنده در تاريخ سيد ظهير الدين نام ساقي مزار را نيافت.

 

 

 

بقعه آقا سید محمد یمنی

بقعه آقا سید محمد یمنی

بقعه آقا سید محمد یمنی

طرح بنای بقعه چهارگوش است و کارهای چوبی پوشش سقف در نمای بیرونی از زیبائی خاصی برخوردار است. در چهار جانب بقعه ایوان قرار دارد. روی دیوارهای بقعه در داخل ایوانها صحنه‌های مختلف به شرح زیر نقاشی شده است:

صحنه جنگ کربلا، گهواره حضرت علی اصغر، سر حضرت امام حسین (ع) و اجساد شهداء، پل صراط، حضرت قاسم، حکیم بن طفیل ملعون، نامه آردن عرب و اتمام حجت به حضرت امام حسین (ع)، معراج رفتن پیامبر (ص)، حضرت ابوالفضل العباس (ع).

برای هر صحنه یک نفر بانی بوده و دستمزد نقاش را پرداخته است. این بقعه با توجه به صحنه‌های نقاشی آن، در میان دیگر بقعه‌های منطقه از ویژگی خاصی برخوردار است. احتمال داده اند این مکان مرقد فرزند امام موسی کاظم (ع) باشد.

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست